راعی: نتیجه‌بخشی تولید آثار دینی وابسته به تعامل جوانان با فیلمسازان تجربه‌مند است

مجتبی راعی در گفت‌و‌گو با روابط عمومی هفتمین جشنواره فیلم‌های کوتاه دینی رویش درباره گسترش دادن نگاه ایرانی به فیلم دینی در سایر کشورها و تعامل با آنان در حوزه تولید آثار دینی اظهار داشت: «ممکن است ما اسلام را دینی تعریف کنیم که فقط برای جامعه شیعه خودمان نسخه داشته باشد،‌آنگاه با دیگرانی که اسلام را طوری تعریف کرده‌اند که فقط با جامعه خودشان تطبیق داشته باشد به مشکل می‌خوریم. ما باید به دنبال تعریفی از اسلام و موضعی از سینمای دینی بگردیم، که وقتی فیلمی براساس آن تعریف ساخته شد،‌ آن را همه دوست داشته باشند.»
او ادامه داد: «این به همفکری‌های زیادی نیاز دارد و این جریانی که می‌خواهیم سینمای دینی را با دیگر مسلمانان در میان بگذاریم خیلی جدی گرفته شود. باید رصد کنیم چه کسانی در آن کشورها نقش موثری دارند. نکند ما برای اینکه بخواهیم این اقدام را در ایران انجام دهیم از کسانی استفاده کنیم که کم‌مایه هستند و یا اعتباری ندارند.»
کارگردان «عصر روز دهم» گفت: «ما باید رصد کنیم و ببینیم چه کسانی می‌توانند آنجا موثر باشند و با آنان وارد گفت‌و‌گو شویم و نباید چنین باشد که دو سه سال یکبار بحث سینمای دینی داغ شود و همان نکات تکراری را بگوییم. ما هیچ وقت نتوانستیم این مباحث را جلو ببریم و آن را به در سینما جلو ببریم.»
او اظهار داشت: «شاید کسی بگوید سینماگران مشکل دارند که این بحث به جایی نمی‌رسد چون اگر چنین شود ملزوماتی را برای آنان به همراه دارد. من هم در مقابل فکر می‌کنم کسانی که تصمیم‌گیران فرهنگی جامعه هستند این مشکل را دارند و فکر می‌کنند اگر این بحث به جایی برسد ملزوماتی را به همراه دارد و دیگر نمی‌توانند به ما خرده بگیرند. پس به نفع دو طرف است که این بحث‌ها ادامه داشته باشد.»
این فیلمساز گفت: «باید فضایی فراهم شود که بگوییم اگر فیلمی با موضوع مورد نظر که درباره آن توافق شده تولید می‌شود، هر دو سو روی آن به نظر یک‌سو رسیده باشند.»
راعی درباره برگزاری نشست‌‌هایی در جریان برپایی جشنواره رویش در مورد نسبت دین و سینما گفت: «مباحث فرهنگی وقتی در سطح عوامانه‌ای دنبال شوند جز اینکه بحث سطحی شود نتیجه‌ای به همراه نخواهد داشت. باید کسانی که سطح سواد و معلومات و پژوهش‌هایشان بالا است در این موضوع صحبت کنند و آن را در حد موضوعات مهم فرهنگی پی بگیرند.»
او ادامه داد: «چرا وقتی ما در جلسه می‌نشینیم بچه‌هایی که پایین ‌نشسته‌اند می‌گویند ما فقط می‌فهمیم شما با هم دعوا می‌کنید و چیزی به دست نمی‌آوریم. چرا باید چنین ‌شود؟ اشکال کجاست که نمی‌توانیم با هم طوری گفت‌وگو کنیم که شنوده‌ها احساس کنند چیزی گیرشان آمده است؟»
این کارگردان سینمای ایران گفت: «ما فیلمسازان در صحنه عمل هستیم و می‌خواهیم کار کنیم و آرزو داریم فضای کارمان مشخص باشد تا در آن فضا کسی نتواند به ما خرده بگیرد. هنوز این سطوح روشن نشده و هنوز با یک فیلم گروهی موافق‌اند و گروهی مخالف. آن عده‌ای که مخالفند اگر امکانی برای محدود کردن فیلمساز داشته باشند، می‌توانند کاملا روی مسیر او تاثیر بگذارند.»
او اظهار داشت: «بحث در مورد نسبت دین و سینما باید در سطح تعیین‌کننده‌ای صورت بگیرد. اینکه چند آدم عادی بنشینند و صحبت کنند، سخنان آنان برای مجریان ارزشی ندارد و نمی‌توان براساس آن کاری از پیش برد. اراده چنین کاری باید از سطوح مدیریت بالای جامعه باشد تا وقتی ثمر داد آنان بگویند می‌خواهیم این ثمر را مورد استفاده قرار دهیم.»
راعی درباره برگزاری جشنواره فیلم کوتاه دینی رویش گفت: «اگر جشنواره رویش هر دوره تعطیل شود تا سال بعد که جشنواره برگزار خواهد شد، نمی‌تواند کاری از پیش ببرد. اگر شراکت فکری باتجربه‌تر‌ها با جوانان در جریان تولید فیلم‌های دینی رخ دهد، به این ترتیب که جوانان با بهره‌گیری از تجربه‌های 20 ساله سینماگران فعال این حوزه گام‌‌های بلندتری بردارند، شاهد بهبود اوضاع تولید فیلم‌های کوتاه دینی و جشنواره رویش خواهیم بود.»
این فیلمساز گفت: «اگر جشنواره رویش درست مدیریت شود و مدیران به صورت ثابت حضور داشته باشند، می‌توان به نتیجه‌بخشی این جشنواره امیدوار بود.»